Hoe Duckstads het ook klinkt, sultan van Brunei zijn is een serieuze zaak. Je moet elke keer uitleggen dat je geen Arabisch land bent. Je moet flink geld uitgeven, om te bewijzen dat je echt niet onderdoet voor zanderige Golfstaatjes die het geluk hebben dat de hele wereld dankbaar gebruikmaakt van hun vliegvelden. Voordeel: je kunt lachen in je vuistje als er weer eens een Straat van Hormuz dicht zit.
Brunei is veel werelden ineen. Een met regenwoud en mangrove bedekte buitenstaander aan de borreltafel van repressieve islamitische theocratie. Kun je dan wel een beetje levelen met je - toch ook islamitische - buren? Komen die ook wel eens een kopje palmsuiker lenen, of een stuk doerian? Of gaat het ze alleen maar om de olie? En wat doe je met machtige buren zonder olie, maar met wapens? Zoals je hoort, sultan van Brunei zijn is een serieuze zaak.
Oppervlakte: Een zevende van Nederland.
Ongeveer net zo groot als: Trinidad en Tobago.
Aantal inwoners: Bijna een half miljoen.
Hoofdstad: Bandar Seri Begawan.
Andere steden: Geen, behalve wat voorsteden van de hoofdstad.
Valuta: Bruneise dollar.
Religie: Soennitisch islamitisch, met een christelijke minderheid.
Taal: Maleisisch en Engels.
Meest voorkomende achternamen: Haji, Ahmad, Abd Raman, Abdullah, Ibrahim.
Vlag: Gele vlag met twee diagonale banen in wit en zwart. Daar overheen in het rood het nationale wapen.




