In het fijnmazige netwerk van menselijke interactie slaan er altijd wel een paar stoppen door, en vaak zijn het herhaaldelijk dezelfde. Het zijn de crisisgebieden, de brandhaarden, de humanitaire onheilsplaatsen. Dáár klinkt de eeuwige roep om hulp het luidst. En ondanks hevige concurrentie van klimaatanalyses, sportuitslagen en politieke affaires, zijn de conflictgebieden niet weg te slaan uit de duistere katernen van ons nieuws.
En terecht. Deze stemmen verdienen het om gehoord te worden. Er wordt ingezameld, er wordt bemiddeld. Soms ingegrepen. Er wordt gebeden. Maar er worden ook handen uitgestoken, vooral naar de kwetsbaarste zielen die dringend hulp nodig hebben. Hoe wordt die hulp verleend? Waar maak je het verschil? Hoe win je vertrouwen?
We moeten dit vragen aan iemand die weet hoe deze hulp werkt. Iemand met ervaring, die weet hoe mensen kleineren, doneren en inspireren. Iemand als, niemand minder dan, de directeur van stichting CARE. Inge Kauer!
